TRICHOSKOPIA W OCENIE SKUTECZNOŚCI PRODUKTÓW KOSMETYCZNYCH

Włos składa się z łodygi, elementu włosa wystającego ponad powierzchnię skóry i korzenia znajdującego się pod skórą, umieszczonego w mieszku włosowym. Ujście mieszka włosowego łączy się z ujściem gruczołu łojowego, którego wydzielina, określana jako sebum, pełni funkcję ochronną, zapewniając prawidłowe funkcjonowanie włosa. Sebum jest bowiem źródłem tłuszczów, kwasów tłuszczowych, steroli i innych związków wpływających korzystnie na strukturę włosa. Za szybkość wzrostu włosa odpowiada dolna część korzenia, tzw. cebulka. Niemniej to łodyga, czyli część włosa nad powierzchnią skóry, jest głównym przedmiotem zainteresowania i stosowania szerokiej gamy zabiegów pielęgnacyjnych.

Zewnętrzną część łodygi włosa stanowi naskórek. Ta zewnętrzna struktura o wysokości 3-5 mm, złożona z płaskich, zachodzących na siebie komórek o długości 50 mm, chroni wnętrze włosa przed niekorzystnym wpływem czynników zewnętrznych. Wnętrze włosa stanowi kora, która jest złożoną strukturą polimerową z głównym składnikiem – keratyną, białkiem o wysokiej zawartości siarki. Keratyna to nierozpuszczalna substancja proteinowa zbudowana z aminokwasów. Obecność znacznej ilości cystyny determinuje trwałość włosa i wpływa na wiele fizycznych oraz chemicznych jego właściwości. Kora włosa stanowi około 90% powierzchni włosa i jest odpowiedzialna za jego właściwości mechaniczne. Mechaniczne i chemiczne zabiegi zachodzące podczas codziennego mycia, czesania, suszenia czy innych zabiegów pielęgnacyjnych powodują pęknięcia i przemywać, bez znaczącej zmiany w ich strukturze i właściwościach. Możliwe jest wykonanie badań laboratoryjnych w warunkach in vitro na pojedynczych włóknach lub specjalnie przygotowanych wiązkach. Badania te mają na celu ocenę funkcjonalności produktu i jego wpływ na faktyczną poprawę kondycji włosów czy skóry głowy. Należy podkreślić, że szampony i odżywki nie są w stanie „fizycznie” naprawić zdegradowanej struktury naskórka, mogą jedynie zapewnić chwilową poprawę wygładzenia struktury włosa, co daje efekt maskowania, a dzięki temu zapewnia iluzję naprawy. W zakresie analizy funkcjonalności wykonuje się pomiar tarcia, wytrzymałości włosa, statycznego opóźnienia energii elektrycznej, połysku, zanikania koloru oraz nawilżenia. Wybór dostępnych metod aparaturowych do oceny jakości włosa i skóry głowy jest szeroki. Większość metod aparaturowych koncentruje się na charakterystyce naskórka włosa. Dostępne są również metody ilościowe do pomiaru ilości i gęstości włosów. Metody te pozwalają na ilościową ocenę, w jaki sposób produkty mogą zmieniać właściwości włosów. Przedmiotem artykułu są metody trichoskopowe, stosowane jako narzędzie analityczne wykorzystywane w ocenie ilości włosów i ich gęstości. Trichoskopia to nowa dziedzina diagnostyki włosów w kontekście szukania przyczyn ich osłabienia i wypadania. Jest wykorzystywana do oceny preparatów przeznaczonych do wzmocnienia włosów, zapobiegających ich wypadaniu oraz stymulujących wzrost włosów. Trichoskopia to nieinwazyjna metoda badawcza, w której stan naskórka włosów, mieszka włosowego oraz skóry głowy ocenia się przy użyciu
videotrichoskopu. Celem badań trichoskopowych w ocenie skuteczności preparatów kosmetycznych jest wpływ kosmetyku na stan utraty włosów i parametrów zdrowotnych włosów, takich jak objętość, wytrzymałość i poziom sebum. W badaniu wykorzystywane są urządzenia pomiarowe z obiektywami wysokiej rozdzielczości, m.in. trichokamera (obiektyw o powiększeniu od X20 do X160). Pomiary wykonywane są w trzech okolicach: czołowej, skroniowej i potylicznej. W trakcie badania trichoskopowego oceniany jest szereg parametrów determinujących kondycję włosa i skóry głowy. W rwania naskórka włosa. Stosowanie produktów do pielęgnacji włosów lub do ich stylizacji znacznie zmniejsza degradację jasności i miękkości włosa, działającą na topografię i skład chemiczny powierzchni jego naskórka